YES, YOU CAN!

     Podczas tegorocznych wakacji z inicjatywy Danki Gierczak i Mateusza Łyska narodził się pomysł na cykl spotkań na żywo na facebooku pod hasłem: #yesyoucan z ludźmi, którzy myślą wizualnie.

     W sierpniowe poniedziałki między 20.00 a 21.00 można było posłuchać o tym, jak to się u nas zaczęło. Rozkład jazdy przedstawiał się następująco, a każde ze spotkań w formie transmisji live na facebooku możecie obejrzeć we wskazanych grupach lub na stronach osób, które do tego wyzwania przystąpiły:

 

    Udział w tej inicjatywnie to był mój debiut w kwestii relacji live w mediach społecznościowych. Wyjście poza strefę komfortu wiązało się z ogromnym stresem (co słychać), ale i było nowym doświadczeniem. 

     Zapraszam Was do obejrzenia tego nagrania, które podzieliłam na dwie części.

W pierwszej części mówię o swoich początkach i inspiracjach: ważnych dla mnie osobach, u których się szkoliłam i od których się uczyłam, i książkach, z których można czerpać wiedzę i doskonalić umiejętności, a także o narzędziach dobrych na start i tych wykorzystywanych później.

     W drugiej części pokazuję, w jaki sposób wykorzystuję myślenie wizualne w swojej pracy: w szkole i na lekcjach języka polskiego.

     Jestem ciekawa, jak to u Was się zaczęło i w jaki sposób rozwinęło. Proszę, podzielcie się swoimi doświadczeniami z myśleniem wizualnym.

RYSUNKOWA NOTATKA O CECHACH BAŚNI

     Dziś obchodzimy Dzień Postaci z Bajek. To właściwy moment na przypomnienie notatki graficznej dotyczącej cech baśni 🦄👸🤴🧙‍♀️🧙‍♂️🧛‍♂️🧝‍♀️🧜‍♀️🧚‍♀️🧞‍♂️🎣🐉🏰

 

      Notatkę można wykorzystać jako gotową wklejkę do zeszytu lub potraktować jako punkt wyjścia do sporządzenia własnej. Poniżej zamieszczam wersję uproszczoną, która stanowić może kartę pracy.

     To jedna z moich pierwszych notatek graficznych sporządzonych dla uczniów. Rysunki postaci z baśni powstały na podstawie książki "Rysuję codziennie" i wspólnego rysowania w grupie fb "Rysujemy! Myślimy wizualnie!".

DWA POMYSŁY NA "OPOWIEŚCI Z NARNII"

     Wśród obowiązkowych lektur, które omawiają piątoklasiści, figuruje pierwszy tom "Opowieści z Narnii" - "Lew, czarownica i stara szafa". To książka chętnie czytana przez uczniów, którzy zafascynowani fantastyczną opowieścią wchodzą w świat powieści. Jak omawiałam tę lekturę w poprzednim roku? Zapraszam do czytania :)
     Zajęcia dotyczące lektury rozpoczęliśmy od przypomnienia podstawowych elementów świata przedstawionego. Używamy do tego opracowanego wspólnie ikonkowego kodu.

     W tym celu uczniowie w swoich zeszytach stworzyli notatkę w kształcie szafy. Po zgięciu na pół dwóch kartek w zeszycie i przyklejeniu ich do sąsiadujących kartek powstały nam umowne drzwi do świata Narnii - tam piątoklasiści zapisać powinni informacje o świecie fantastycznym. Na niezagiętych stronach uczniowie zamieszczali informacje o świecie realistycznym. 

     Poniższe zdjęcia przedstawiają inny wariant tej notatki. Uczennica przygotowała w szafie wejście do zimowej krainy, zaś informacje o świecie przedstawionym rozmieściła po lewej i prawej stronie drzwi (to koniec zeszytu, więc wklejone rekwizyty nie przeszkadzały już w pisaniu ;) ).

    Przy omawianiu tej lektury postanowiłam wykorzystać pomysł, które podpatrzyłam w facebookowych grupach lub blogach dla polonistów. Jest to LEKTURA W PUDEŁKU. Założeniem tej metody jest zebranie przez czytających rekwizytów, które kojarzą się im z treścią utworu lub pomagają go zapamiętać. 

     Piątoklasiści wzbogacili swoje prace i dodatkowo przygotowali m.in. notatki o autorze powieści i bohaterach, plan wydarzeń czy krzyżówki. Podczas prezentacji musieli omówić zgromadzone przedmioty i określić ich znaczenie w utworze. Publiczne wystąpienie przed rówieśnikami i powiedzenie kilku zdań stresowało uczniów, więc tę umiejętność musimy jeszcze poćwiczyć.
     Widać, że uczniowie zaangażowali się w przygotowanie zadania, a ich wyobraźnia nie ma granic. Niektóre pudełka przypominały prawdziwe szafy, inne - krajobraz Narnii. Wykorzystano różne materiały plastyczne (papier, bibułę, plastelinę, farby), ale też naturalne rośliny czy figurki Lego. Oto kilka przykładów.

     W tym roku kolejna z klas V mierzyła się z tą lekturą. Co tym razem wykonywali? O tym napiszę w kolejnym poście.

BIGOS POETYCKI PO RAZ DRUGI

     Pomysł na bigos poetycki, o którym pisałam we wcześniejszym poście, wykorzystałam w pierwszym tygodniu września na lekcjach z piątoklasistami i uczniami klasy szóstej. 

     Wyszukałam w internecie kilkanaście wierszy, których tematyka dotyczyła wakacji, powrotu do szkoły i jesieni (m.in. „Jesienne liście” E. Szelburg-Zarembiny, „Jesień” J. Czechowicza, „Jesienią” M. Konopnickiej, „Jesień” Cz. Janczarskiego, „Pożegnanie wakacji” K. Kubiaka czy „Koniec wakacji” T. Rutkowskiej-Wojciechowskiej). Następnie wydrukowałam je i pocięłam na wersy. Zadaniem uczniów w czasie lekcji było ułożenie własnych tekstów poetyckich właśnie z pociętych linijek i nadanie im tytułów. Każdy pracował nad swoim wierszem.
 

     Przy okazji powtórzyliśmy podstawowe pojęcia dotyczące liryki: omówiliśmy budowę utworów poetyckich (podział na wersy i strofy), zwróciliśmy uwagę na rytm i rym, a także na obecność podmiotu lirycznego.

     Na koniec do gotowych utworów należało stworzyć plastyczną ilustrację. 
 

SKOK W NOWY ROK

     Za nami ponad dwa miesiące przerwy w zajęciach dydaktycznych. Czas więc przywitać uczniów w nowym roku szkolnym.

     Nauczyciel na początku każdego roku szkolnego powinien poinformować o wymaganiach edukacyjnych niezbędnych do otrzymania przez uczniów poszczególnych śródrocznych i rocznych ocen klasyfikacyjnych z zajęć edukacyjnych, warunkach i trybie otrzymania wyższej niż przewidywana rocznej oceny klasyfikacyjnej oraz sposobach sprawdzania osiągnięć edukacyjnych uczniów. 

     Nie chodzi jednak przecież o to, by zanudzić uczniów, tęskniących jeszcze za wakacjami, masą informacji. W związku z tym "Przedmiotowe zasady oceniania" omówiłam z nimi, posiłkując się ich rysunkowym wydaniem. Notatka w formie plakatu zawisła w sali, natomiast pomniejszone wersje piąto- i szóstoklasiści wkleili do zeszytu, by mieli je zawsze pod ręką.
     Tytuły lektur omawianych w danej klasie w całości (spoza podręcznika) młodzi ludzie mogli poznać dopiero po odkodowaniu zaszyfrowanych teksów. Od razu też umówiliśmy się na terminy omawiania pierwszych utworów.

REFLEKSJA NA POCZĄTEK ROKU SZKOLNEGO

DZIŚ W MENU... BIGOS POETYCKI

     Z zaskakującym terminem "bigos poetycki" po raz pierwszy spotkałam się na blogu https://skokiporozum.blogspot.com. Pisząc w skrócie: to stworzenie czegoś nowego z czegoś starego. 

     Metodę tę wykorzystałam w czasie lekcji powtórkowej przed egzaminem gimnazjalnym. Zajęcia te stały się pretekstem do przypomnienia i utrwalenia najważniejszych wiadomości o liryce. Wydrukowałam kilkanaście tekstów poetyckich, które omawialiśmy w trakcie trzyletniego cyklu edukacyjnego (m. in. Kochanowskiego, Mickiewicza, Kasprowicza czy Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej). Wiersze podzieliłam na kilka grup (każda miała inne przykłady), pocięłam według linijek (to było bardzo czasochłonne) i wymieszałam. Zadaniem uczniów w czasie lekcji było ułożenie własnych tekstów poetyckich właśnie z pociętych wersów i nadanie im tytułów. Uczniowie siedzieli w grupach, ale każdy gimnazjalista ułożyć miał swój utwór.

     Uczniowie czuli satysfakcję, gdy rozpoznawali fragmenty utworów i cieszyli się, gdy prawidłowo podawali tytuł lub autora, choć identyfikacja tekstów nie była celem zajęć. Przy okazji utrwaliliśmy podstawowe pojęcia dotyczące liryki: omówiliśmy budowę utworów poetyckich, obecność podmiotu lirycznego i środki artystyczne (nazewnictwo, funkcja).

     Sami twórcy byli miło zaskoczeni efektami końcowymi.

MAŁY KSIĄŻĘ ODWIEDZA UCZNIÓW

     Przed nauczycielem starszych roczników szkoły podstawowej stoi nie lada wyzwanie, by zainteresować uczniów lekturami z podstawy programowej. "Mały Książę" to na pewno piękny i wartościowy utwór, który skłania młodych ludzi do refleksji. Udało mi się zaciekawić i zaskoczyć moich uczniów (a trudno zaskoczyć młodzież, prawda?), gdy na jedną z lekcji poprzedzających omawianie tej lektury przybył Mały Książę we własnej osobie, aby namówić ich do przeczytania jego przygód. Bohater został przyjęty z honorami należnymi księciu.

     Było to możliwe dzięki specjalnemu wydaniu książki w wydawnictwie "Galaktyka", które umożliwia zastosowanie aplikacji AR na urządzeniach mobilnych.

     Zastosowanie rozszerzonej rzeczywistości spowodowało, że książka wydała się ciekawsza. Z bohaterem można odwiedzić asteroidę Małego Księcia, zagrać w usuwanie baobabów, wybrać się w podróż po innych planetach, spotkać z różą czy lisem.

 

     Przyznać muszę, że sporo radości to wydanie przyniosło również mojemu "prywatnemu" kilkulatkowi.

"MAŁY KSIĄŻĘ" W WERSJI PLASTYCZNEJ

     "Mały Książę" Antoine'a de Saint-Exupery'ego to jedna z tych lektur, którą moi uczniowie czytali chętnie i chętnie z nią pracowali, odnajdując w niej wiele uniwersalnych wartości. 

     Na dysku swojego komputera znalazłam kilka zdjęć (sprzed dwóch lat), prezentujących prace jeszcze wtedy gimnazjalistów. Uczniowie, podzieleni na grupy, przygotowywali makiety planet odwiedzonych przez Małego Księcia oraz jego asteroidę - wybrane w drodze losowania. Zadanie miało na celu doskonalenie pracy w grupie i jej funkcjonalną organizację, a także pracę z tekstem lektury (ważna była zgodność z opisem). Uczniowie mieli okazję wykazać się pomysłowością i kreatywnością, sami decydowali o sposobie wykonania i wykorzystanych materiałach. Ta część zadania była do wykonania w domu, myślę jednak, że lepszym rozwiązaniem jest praca na lekcji.

     Gimnazjaliści, prezentując swoje prace w klasie, musieli omówić planetę i przedstawić jej mieszkańca, a także podać jej znaczenie symboliczne. 

     Na koniec wspólnie omówiliśmy wnioski wypływające po wizytach Małego Księcia na planetach.

     Poniżej kilka zdjęć uczniowskich makiet:

PO NITCE DO... MITU O TEZEUSZU I ARIADNIE

     Na pomysł przeprowadzenia lekcji dotyczącej mitu o Tezeuszu i Ariadnie w klasie V wpadłam, przeglądając jedną z facebookowych grup dla polonistów (to niesamowite miejsca, pełne kreatywnych osób i fantastycznych inspiracji). Zauważyłam tam bowiem zdjęcia przedstawiające plan wydarzeń do lektury nawleczony na sznurek. Czyż to nie idealny motyw do wykorzystania przy omawianiu tegoż mitu?

      Dzień przed poprosiłam uczniów o zapoznanie się z treścią mitu zamieszczonego w podręczniku oraz o przyniesienie włóczki lub grubszej nici. Na początku lekcji omówiliśmy elementy świata przedstawionego w micie, a potem powtórzyliśmy zasady tworzenia planu wydarzeń (pisany równoważnikami zdań lub z wykorzystaniem osobowych form czasownika) i jego typy (plan ramowy, plan szczegółowy). Następnie każdy z uczniów otrzymał przygotowany wcześniej przeze mnie i wydrukowany plan wydarzeń, składający się z dwunastu punktów. Zadaniem uczniów było ułożenie zdarzeń w kolejności chronologicznej. Powycinane elementy musieli nakleić w zeszycie na kawałek włóczki lub nici – takie zastosowanie przedmiotu pojawiającego się w micie miało pełnić rolę haka pamięciowego. Na koniec uczniowie uzupełniali uporządkowany plan własnoręcznymi ilustracjami do poszczególnych punktów. W myśl nazwie "Polski w rysunkach" ;)

     Poniżej kilka zdjęć z uczniowskich zeszytów:

KIERUNKI POLITYKI OŚWIATOWEJ 2019/2020

Dziś opublikowano podstawowe kierunki realizacji polityki oświatowej państwa w roku szkolnym 2019/2020 👇

(źródło: https://www.gov.pl/web/edukacja/podstawowe-kierunki-realizacji-polityki-oswiatowej-panstwa-w-roku-szkolnym-20192020?fbclid=IwAR0DgccyZTCYF6iveHyEOn25E0tFlBXO8gpIDfnxA2olah6KR7IUhAr24II)